Açık alan ve kapalı alan su sebilleri arasındaki 8 fark

Açık alan ve kapalı alan içme suyu üniteleri aynı işi yapar: şebekeden gelen suyu içilebilir biçimde kullanıcıya ulaştırır. Buna rağmen sekiz ayrı noktada ayrışırlar ve bu ayrımlar tercih meselesi değil, çalışma koşullarının sonucudur.

Yanlış alan için seçilmiş bir ünite genellikle ilk yıl içinde kendini belli eder. Aşağıda farkların her biri, sahada neye yol açtığıyla birlikte.

Özet tablo

1. Gövde malzemesi

Kapalı alanda malzeme kararı büyük ölçüde estetik ve temizlik kolaylığıyla ilgilidir. Açık alanda ise doğrudan ömür kararıdır: nem, yağmur ve kirli hava sürekli etki eder. Sahil bandı gibi tuzlu havaya açık yerlerde paslanmaz çeliğin kalitesi ayrıca belirleyici olur.

2. Don koruması

Kapalı alanda konu yoktur. Açık alanda, donma riski olan bölgelerde tesisatın sezon sonunda boşaltılabilir olması veya donmaya karşı önlem alınmış olması gerekir.

Bu, ünitenin tasarımına bağlı bir özelliktir ve sonradan eklenemez. Alım sırasında belirtilmezse çoğu tedarikçi standart yapılandırmayı gönderir; sonuç ilk kışta patlayan tesisat olur.

3. Su tahliyesi

Kapalı alanda ünite mevcut gider hattına bağlanır. Açık alanda gider hattı çoğu zaman yoktur ve bir çözüm üretilmesi gerekir: drenaj kuyusu, taşıma hattı veya emme kuyusu.

Tahliye çözülmezse ünitenin çevresi sürekli ıslak kalır. Bu, kullanıcı şikâyetlerinin en yaygın kaynağıdır ve ünitenin kendisiyle ilgisi yoktur.

4. Vandalizm

Kapalı alanda ünite gözetim altındadır. Açık alanda gözetimsizdir ve zarar görmesi bir olasılık değil, planlanması gereken bir gerçektir.

Açık alan ünitesinde şu üçü ayrı ayrı değerlendirilir: musluk ve butonun değişebilir olması, gövde bağlantılarının dışarıdan sökülememesi, kaplamanın yenilenebilir olması.

5. Güneş ve UV

Sürekli güneş altında kalan plastik parçalar zamanla kırılganlaşır ve renk değiştirir. Kapalı alan için seçilmiş bir ünitede bu, ilk yazın sonunda görülen bir sorundur.

Açık alan üniteleri bu koşula göre seçilmiş malzemelerle yapılır; kapalı alan üniteleri için böyle bir gereklilik yoktur.

6. Bakım erişimi

Kapalı alandaki bir ünitenin bakımı, mevcut teknik ekibin rutinine girer. Açık alandaki ünite için saha ziyareti gerekir; bu hem planlama hem maliyet farkı yaratır.

Bu fark, filtre kararını da etkiler: düzenli saha ziyareti planlanamıyorsa açık alanda filtreli ünite tercih etmek riskli olur.

7. Gürültü

Kapalı alanda, özellikle otel lobisi, kütüphane veya hastane bekleme alanında soğutma ünitesinin çalışma sesi fark edilir ve şikâyet konusu olabilir.

Açık alanda ortam gürültüsü bu sesi zaten örter; kriter listesinden çıkar.

8. Montaj ve tesisat

Kapalı alanda su ve gider hattı genellikle mevcuttur; ünite bağlanır. Açık alanda çoğu zaman yeni hat çekilir, kazı yapılır ve zemin düzenlenir.

Bu, teklif kapsamında en çok fark yaratan kalemdir. Açık alan projelerinde "ünite bedeli" ile "kurulum bedeli" ayrı ayrı sorulmalıdır.

Karma tesislerde ne yapmalı?

Otel, hastane veya kampüs gibi hem iç hem dış alanı olan tesislerde tek tip ünite almak cazip görünür: stok basit, yedek parça tek çeşit, personel tek ürüne alışır.

Pratikte bu genellikle pahalıya gelir. Açık alan gereksinimleriyle donatılmış bir üniteyi lobiye koymak gereksiz maliyet; kapalı alan ünitesini havuz kenarına koymak erken arıza demektir.

Doğru yaklaşım nokta bazında karar vermektir: her nokta için o alanın koşullarını listeleyip ona göre yapılandırma seçmek. Bu, aynı üreticiden farklı yapılandırmalar almak anlamına gelir; yedek parça ortaklığı büyük ölçüde korunur.

Karar öncesi sorulacaklar

1. Bu nokta yıl boyunca dış hava koşullarına açık mı?
2. Bölgede donma riski var mı, sezonluk boşaltma planlanabilir mi?
3. Gider hattı mevcut mu, değilse drenaj çözümü ne?
4. Ünite gözetimsiz mi kalacak?
5. Bakım için saha ziyareti planlanabilir mi?
6. Sessizlik bir kriter mi?

Kurulum yapacağınız noktaların hangilerinin iç, hangilerinin dış alanda olduğunu iletirseniz her nokta için uygun yapılandırmayı çıkarıp tek bir teklif hâlinde sunarız.